laatste update : 29-04-05 12:22


 
Hoofdpagina
WAAR ZIJN ZE.COM

 

Wie zijn ze

   
 

De Achterbank

   

 Voorbereidingen 

 De route

  • Weesp (NL)
  • Italië - Genua
  • Boot- Tunesië
  • Tunesië
  • Libië
  • Egypte
  • Soedan
  • Ethiopië
  • Kenia
  • Uganda
  • Rwanda
  • Tanzania
  • Malawi
  • Zambia
  • Mozambique
  • Kaapstad

 Geplande kaartroute

 

CONTACT

   

Gastenboek

   
 
 


Zuid-Afrika3  
_________________________________________
 

(A)   20-4

Nog maar een week te gaan tot het eindpunt van ons Afrika avontuur. Heel lang was er het gevoel dat er geen einde aan zou komen maar ineens is het daar dan. En zeker hier in Zuid-Afrika verdwijnt het Afrika-gevoel als sneeuw voor de zon. Alle gemakken zijn weer binnen handbereik en er is veel meer geluid/lawaai om je heen. Ik wil graag nog een keer kamperen om nog even te proberen een stukje van dat gevoel terug te halen, maar het is er nog niet van gekomen. We zouden gisteravond de tent gaan opzetten maar toen begon het om 17.30uur vreselijk te regenen en waaien en hebben we er maar vanaf gezien. We zijn neergestreken  in Tsisikamma Lodge, vlakbij Storms River aan de kust. Een mooie huisje waar we gedrieën in konden verblijven en van het gesnurk van elkaar konden 'genieten'. Wel erg gezellig zo; flesje wijn, sigaretje (oude gewoontes moet je niet voor altijd opgeven) tv aan , op de bank naar CSI-Miami gekeken  (how low can you go) en met de regenjasjes aan om 19.00uur richting buffet. Zat er een grote groep luidruchtige, Nederlandse, motorrijders. Zit je ook niet echt op te wachten.   Maar ja, op de B&B (bed en breakfast) route, heb je het gezelschap niet voor het uitzoeken. Volgende dag langs de kust verder naar Knysna, prachtige lagune met (wel zeer toeristisch) stadje aan het water. Ik had dolgraag een boottrip willen maken de Indische Oceaan op om walvissen en dolfijnen te 'spotten'. Helaas, de wind was veel te sterk, er ging geen boot meer uit die dag. Misschien de volgende ochtend maar ook dat was lang niet zeker. We konden wachten om te zien of het weer zou opklaren maar als dat niet gebeurde zouden we een dag verliezen. Dus uiteindelijk (met pijn in m'n hart) hebben we 'het roer' omgegooid en besloten we en route door de Kleine Karoo (semi woestijngebied) te gaan rijden. Op ons vorige reis naar Zuid-Afrika, drie jaar geleden, hadden we er maar een klein gedeelte van gezien. Vanuit Knysna, door Oudshoorn heen richting de Groote Swartberge. Overnacht in een B&B en de volgende ochtend om 08.00uur weer op pad, de Swartbergpas over. Mooi stukje gravelweg, steil omhoog de berg over. Van de eigenaar van de B&B hadden we een routebeschrijving gekregen over de achteraf weggetjes door de Klein Karoo.  Wat was dat prachtig. De regen en wind van de vorige dag waren ingeruild voor een strakblauwe lucht. Rond de middag Cliff van de weg af gereden en op een vlak stukje geparkeerd voor een van de laatste kampeerlunches van de reis. Er waren nog crackers, kaas, tomaten, olijven, uien, blik zalm, mayonaise en een  blikje maïskorrels dus daar was wel wat van te maken.  Glaasje erbij, wie doet je wat, salk mar segge.

Aangezien het mooi weer was en bleef die middag, besloten we voor de laatste keer te gaan kamperen. We hadden er nog 'niet echt' afscheid van genomen, het was zomaar gebeurd tien dagen geleden.  Bij het plaatsje Waterberg stond een bordje camping/lodge/b&b langs de weg, 3 km de heuvels in. Zandweg opgedraaid en daar vonden we na 10min de camping. Het was een voormalig sanatorium met warmwaterbron dus. We vroegen of er ook kamer vrij was voor Hanny. "Oh yes mam, we do have a very comfortable room with bathroom for you. Here are the keys, have a look yourself". Wij achter Hanny aan het hoofdgebouw in. Er was een aparte sleutel voor de badkamer en een voor de slaapkamer. Dat vonden we een beetje vreemd. Waarom dat was, daar kwamen we snel achter. Hanny opende de deur van de eerste kamer en en zei "Wat is dit nu? Het was een kamertje van drie bij drie met een wastafel en een smal eenpersoonsbed met enkel een lakentje. Achter het bed was een stenen trap naar beneden een kuurbad in. Dat alles in een schoongeboende, Spartaanse communistische stijl. Hanny was geschokt. Haar mond viel open en ze zei: "Daar ga ik niet in hoor, John daar hoef ik toch niet in he". We moesten vreselijk lachen om de verschrikte blik van Han en zeiden; "zullen we eerst nog even in de andere kamer kijken". Dit was hoogstwaarschijnlijk alleen de badkamer. Deur twee ging open en daar was de slaapkamer. Beetje ouderwets, hoog bed met een linnenkast en wastafel, met voor de ramen  gele gordijntjes. Wij vonden het prima (dat vind je al gauw natuurlijk, na maanden Afrika) maar Hanny fleurde nog niet erg op. "Er is geen toilet op de kamer en ik wil 's nachts die enge gang niet op". Aangezien er wel een wastafel was, was daar natuurlijk wel een mouw aan te passen. Han liep toch een beetje beteuterd naar buiten. Ze vond het helemaal niks.  Voor ons wat dit de ideale laatste kampeergelegenheid. Op een heuvel met prachtig uitzicht over het dal en de bergen dus we voelden er weinig voor om verder te zoeken. Toen we het gebouw uitliepen zag ik ineens dat er ook grote chalets op palen stonden. "He  Han, ga eens kijken of dat wat is, dan huren we dat en gaan wij voor de deur de tent opslaan. Hanny hup de trap op. Ze loerde even naar binnen  en kwam stralend weer naar beneden. Voila iedereen happy. Zespersoons chalet gehuurd voor Hanny en John en ik voor de deur in de daktent. Idioot, maar wat sliep dat weer lekker na twee weken hotels en B&B.

 Warmwaterbron dus ook een warmwater zwembad( naakt zwemmen verboden)  waar we de volgende ochtend om 07.00uur in lagen. Met ons nog 10 andere mensen. Het was een soort van gezellig zo 's morgens vroeg met z'n allen in dat bad. Daarna nog een ontbijtje op het zonnige terras en voor de laatste keer werd de tent ingeklapt.

Nu is een reis door Zuid-Afrika natuurlijk niet kompleet zonder bezoek aan de mooie wijnstreken rond Franshoek en Stellenbosch. Heerlijk geluncht en wijntjes geproefd en een paar prachtige oude wijnhuizen bezocht.

Plettenbergbay

De hoogste top Swartberg pas (Kleine Karoo)

Als je haar maar goed zit

De laatste camping (Warm Waterberg))

Het is koud in Afrika

De eertse dozen wijn zijn ingeslagen

De laatste daktoeren

Geen kaalswem

 Op 23 april reden we met gemengde gevoelend Kaapstad binnen. Blij omdat we het zonder problemen gehaald hadden maar ook een beetje depri omdat dit het eind was.  En HET REGENDE godbeterd!! Dit gaat ons toch niet gebeurden. Vijf maanden prachtig weer en de laatste dagen koud en regen.  Maar nee, toen we de volgende ochtend de gordijnen van het guest house open deden scheen de zon ons weer tegemoet.  Het is bijna niet voor te stellen, maar in die vijf maanden hebben we ongeveer drie keer 's nachts regen gehad en bij elkaar opgeteld nog geen twee dagen overdag. We zijn letterlijk door de buien van het regenseizoen heen gereden. Dat moet wel, want we zijn toch echt wel reizigers tegengekomen die veel regen gehad hebben.

2704 (J) Kaapstad

Ook ik heb het gevoel, dat ik me niet lekker voel. Niet ziek zijn of iets dergelijks, maar iets onbestendigst (raar woord). Maar we hebben nog 4 dagen Kaapstad te gaan, dus we krijgen (drinken) dat gevoel wel weg. Kaapstad = Table Mountain, Waterfront en Aquarium.  Na het inchecken bij The Nine Flowers B+B meteen naar de buren gegaan want die hadden een bar. (De meeste B+B's hebben geen bar). Bleek ook een uitstekend restaurant te zijn, dus maar de hele avond daar vol gemaakt. De volgende morgen redelijk Table Mountain weer (weinig bewolking). Bij aankomst zag het er slecht uit, maar eenmaal boven bleek het weer me te vallen. De volgende dag (zondag) op naar Het Waterfront. Goodies heaven ! Anne had op de heenweg al verteld dat ze nieuwe kleren in Kaapstad zou kopen.....Anne en kleren kopen, dat is geen combinatie. Ze is helemaal uit d'r pannetje gegaan. Zoveel heeft ze nog nooit gekocht. Een extra tas is er dus ook gekomen. Maandag moest Cliff in de container. Dit was gevoelsmatig een slechte dag voor ons. Eerst alle TC's wisselen, want de containerlady wilde cash hebben. Gelukkig hadden we TC's genoeg, want deze waren onderweg zeer moeilijk in te wisselen. De avond ervoor hadden we Cliff gerepacked, daar er nogal wat grote goodies mee moesten en alles van het dak afmoest anders paste Cliff niet in de container.

 

Stellenbosch - wijnkelder

zo poef je verschillende soorten

Kaapstad bereikt !!!!

nogmaals

Op weg naar de Tafelberg

valt er wat te zien ?

goodies gekocht in het Waterfront !

Afscheid van Cliff

Zondagavond kwamen we er tot onze grote schrik achter dat we geen Savannah's hadden ingeslagen. Meteen Cedric gebeld om toch nog de 25 sixpacks mee te kunnen nemen. Komen dus maandagmorgen vroeg.

Maandagmorgen was dus D-day ! De daktent moest ter plaatse worden verwijderd en werd onder de auto in de container geschoven. Cliff was helemaal gerepacked en geen plaats voor de 25 sixpacks, dus los in de container. Maar volgens de containerlady was dat niet mogelijk. Had moeten worden aangegeven bij de douane. Verstoppen of laten staan ! Geen keuze vonden wij - verstoppen. Volgens containerlady en Cedric kijkt de douane toch niet, dus inproppen volgens hun. Wij hebben een andere kijk op douane, dus toch maar verstoppen. Douanelady komt en wil de auto inspecteren.......Ziet uiteraard meteen de 1e lot Savannas- Oh you like them ?? Yes very much ! Inspecteert de achterkant en ziet de 2e lot. Oh you really do like them ! Wil de cubbybox open zien en ziet de 3e lot. You must be hooked ! Maar verder geen krimp en sluit en verzegelt de container en stempelt het carnet. Ons slot er ook nog op en daar gaat Cliff.

Wij hebben nog wat rondgereden in een gehuurde Golf maar vonden er niks aan. (rondrijden). Nog een uitspatting beleeft in Het waterfront, nog een helikoptervluchtje gemaakt over Kaapstad en two Oceans en het is voorbij.

HET WAS FANTASTISCH

 - 

Het Afscheidswoord

ons afscheidswoord aan onze trouwe lezers

(Bij een breedbandverbinding duurt het 3-4 minuten voordat je het kan afspelen. Sorry, wisten we niet van te voren)

 

 

 



 

 
 

 


 
   


 


   
   
   
   
   

 
 




Copyright 2004-2005 John Ahlers & Anne van Deudekom