laatste update : 01-01-05 10:59


 
Hoofdpagina
WAAR ZIJN ZE.COM

 

Wie zijn ze

   
 

De Achterbank

   

 Voorbereidingen 

 De route

  • Weesp (NL)
  • Italië - Genua
  • Boot- Tunesië
  • Tunesië
  • Libië
  • Egypte
  • Soedan
  • Ethiopië
  • Kenia
  • Tanzania
  • Uganda
  • Malawi
  • Zambia
  • Mozambique
  • Kaapstad

 Geplande kaartroute

 

CONTACT

   

Gastenboek

   

 

 

 
 


Egypte  
_________________________________________
171204 (J)

Het was voor mij (en ik denk ook voor Anne) een verademing in Egypte te zijn aangekomen. Libië is niet mijn vakantieland. In Marsa Maruth aangekomen een hotel gevonden aan de boulevard en helemaal alleen voor ons. Geen toerist te zien. Na registratie in het hotel waren er binnen 30 minuten 2 bewakers aangekomen voor onze veiligheid. Blijkbaar worden alle hotels met buitenlanders bewaakt ! Meteen ook geen zorgen meer over de parkeerplaats voor Clifford. In het hotel nog even gebedeld voor meer dekens, want 1 dun lakentje was toch te weinig. Gaan we niet in de tent slapen, omdat het veel te koud is (noem het maar slap, maar wij zijn nog geen echte kampeerders - moet nog groeien), gaan we zeker niet in een hotel in de kou liggen.  Na 4 dagen droog staan hadden we toch wel erg trek in een koud biertje, dus op naar het centrum. Biertje viel als een bom naar beneden. Toch wel lekker. Heerlijk gegeten (kun ook niet zeggen van Libië) en maar weer eens vroeg naar bed. De volgende morgen bleek er toch een buitenlander te zijn : een Belg. We wilden graag bier mee in de koeling, maar bleek toch lastig aan te komen. Alles nog dicht, maar de Belg had er 5 voor ons. Vanuit Marsa Maruth was de planning naar Siwa Oase en verder door de woestijn naar Bahariya Oase. Volgens de Belg kon dat niet meer, omdat de permit in Cairo moest worden aangevraagd en duurde zeker 24-48 uur. Toch naar Siwa vanwege de grote oase en oude lemen vesting. In Siwa een leuk hotelletje (helaas voor de tent,maar ook in de oase weer veel te koud) in het midden van het dorp met een balkonnetje. Helaas veel vrouwen in een burka en worden allemaal rondgereden op een platte kar.

Koffie break

Siwa restaurant

Siwa

Siwa

Siwa

Siwa

Siwa

Siwa vanuit hotel

Siwa

Siwas

Siwa oude verlaten stad

Het verhaal van de permit klopte, dus we moeten terug naar Marsa Maruth, maar niet voordat we een dag met onze Clifford echt de woestijn zijn ingeweest. Een gids in een Toyota en wij er achteraan met Clifford. Bandenspanning omlaag brengen (leve de deflaters die we hebben en automatisch stoppen bij de juiste druk) HET WAS GEWELDIG !! Adrenaline giert door je aderen. Rijden door de zandduinen in een godverlaten landschap. Anne eerst - geweldige rode kop en ik later - ook een geweldige rode kop. Kampvuur in de woestijn en diner (macaroni met prut) gegeten. De oude huizen zijn van leem gemaakt. Echter door de vele regen, wordt alles weer weg gespoeld en zo langzamerhand worden alle lemen huizen verlaten. Soms is het net of er oorlog is geweest. De oude stad Siwa is geheel weggespoeld en wordt nu als 'spookdorp' s avonds verlicht.

(A)

In Siwa  kwam de gids ons ophalen en reed ons eerst langs diverse warmwaterbronnen. Hij vond het maar vreemd dat wij niet wilden zwemmen: zelf zat ie de hele dag te bibberen omdat het maar 20 graden was maar wij vonden het 'boven water' toch nog wat frisjes. Na een kilometer of 30 gingen we van de verharde weg af de 'piste' op.  Eerst lucht uit de banden laten lopen om het draagvlak van de banden in zand te vergroten, lage versnelling ingeschakeld en de diff-lock aan. Aangezien ik al achter het stuur zat ging ik als eerste rijden. Dat vond de gids ook maar heel gek: dat ik, als vrouw zijnde met de landrover het zand in ging. 

EN HET WAS SENSATIONEEL!!  Die zee van duinen op en af, mij hart klopte in mijn keel van het begin tot het einde. Een paar keer echt lam geschrokken: kwam ik over de top van een duin en bleek de afdaling aan de andere kant een graad  of 45 te zijn..... auto tot stilstand brengen, in de tweede versnelling zetten, voorwielen rechtzetten, gas langzaam op laten komen, voeten onder de pedalen, en Clifford zelf het werk laten doen. En hij doet het, ongelofelijk. Eerste keer stonden mijn wielen niet helemaal recht en dan kan het dus fout gaan. John zag het het schreeuwde "Anne, je wielen staan niet recht Godverdomme, je wielen" Ging goed, ze stonden maar een beetje scheef.

  Wij zijn zeer onder de indruk van onze Cliff.  Ander voorbeeld:  in het losse zand moet je snelheid houden anders verlies je grip. Voordat je een helling opgaat moet je gang hebben en al de juiste versnelling gekozen hebben. Als je op de helling schakelt val je onherroepelijk stil. John ging in een te hoge versnelling naar boven en wilde onderweg schakelen: "niet schakelen John, niet doen!" Toch doen. Boem stil, spinnende wielen in het losse zand.  Auto in z'n achteruit op de motor weer naar beneden laten lopen en opnieuw proberen. Nu deed John het zonder aanloopje, gewoon wegrijden in de tweede versnelling en Cliff reed rustig de helling op.  Misschien interesseert jullie dit allemaal geen lor, maar 'we had a ball'.    

 

 211204 (J)

De terugweg van Siwa naar Matruh kennen we al, een rechte streep door de woestijn, eigenlijk heel saai. Weer in hetzelfde hotel geslapen (weer de enige toerist) en weer hetzelfde ontbijt gekregen. Op weg naar Alexandrie ! De LP (Lonely Planet - onze reisbijbel) (Voor wie het nog niet weet: we hebben een boekenplank in Clifford (jjaja) met een LP voor elk land waar we door heen gaan) De LP geeft al aan het is niet veel soeps, en het was niet veel soeps. Ons hotel was op de 3e verdieping van een statig, maar zeer vervallen pand. De entree was om je dood te schrikken, maar de kamers en het uitzicht over de zee waren geweldig. En de mensen waren zeer aardig ! Zoals jullie wel of niet weten : Anne heeft haar ogen laten laseren. Het resultaat was in 1e instantie 110% maar er heeft helaas een kleine terugval plaatsgevonden, waardoor het autorijden niet meer zo leuk voor haar is. Dus op naar de brillendokter in Alexandrie. We hadden gewed dat het met glazen plaatjes zou gaan, maar het bleek uiterst professioneel. Toen we de metingen hadden op naar de opticien, onder druk gezet om het brilletje meteen te leveren en Annie heeft dus nu een 'rijbrilletje' (met donkere glazen - net een Maffia girl)

Vanuit Alexandrie een afspraak gemaakt met de Landrovergarage in Cairo voor de 22e, adres gevraagd (waar we nog geen bal van begrijpen) en wij zijn klaar voor de trip naar Cairo - 18 miljoen mensen wonen daar - net zoveel als in NL !!.  De weg naar Cairo is niet zo moeilijk. Op het juiste adres aankomen in Cairo is zeer moeilijk ! In Alexandrie geen kaart te krijgen van Cairo.  Ai, ai, ai: effe de weg vragen was geen optie. Onze GPS gaf een aansluiting op, wat wij dachten de rondweg rond Cairo - maar deze route volgend gingen we dwars door Cairo - Anne zat achter het stuur - net zo'n rode kop als bij het zandrijden. Om 5 uur werd het donker en we waren nog steeds niet op plek waar we moesten zijn. Wel een groot bord met Sonesta Hotel. Je kunt de afloop wel raden - wij zitten met onze geraamtes in het Sonesta. Bleek wel een beetje duur te zijn, maar Anne begon met een zielig verhaal, dat we in Amsterdam gestart waren en verdwaald in Cairo en de goedkoopste kamer wilde hebben.......(Het begint bij $210). Blijkbaar een geweldig verhaal, want we kregen meteen 50% discount , (toch nog $105 - maar voor een kamer in Het Hart van Weesp betaal je ook al 90- dus waar hebben we het over)  een kamer op de executive floor (speciaal pasje voor de lift - nummer in de lift gaan tot 8 en wij gingen naar 9 ) en ontbijt gratis....Asjemenou.

Blijkt ook nog het internet gratis te zijn - laptop aansluiten op de kamer en de hele website met foto's en al erop !!  Als de hele reis zo gaat, gaat de daktent nooit open


hoe zo reclame langs de weg ?

De 1e pyramiden (Giza)

Crossing de Nijl !

Sonesta Cairo

De volgende ochtend waren we om 09.00 uur bij de garage (toch nog zo'n 45 min rijden vanwaar wij de avond ervoor gestrand waren). Ze zeiden dat de auto om 12.00 uur klaar zou zijn, dus wij installeerden ons met Hollandse koffie en een boek in de wachtruimte. Luie stoelen, broodjes gekregen, Oprah Winfrey op TV gekeken (geen grapje) en om 17.00 uur was de auto klaar. Niets bijzonders aan gedaan, alles in orde, dus de lieve God mag weten wat ze de hele dag gedaan hebben. Er zaten diverse Egyptenaren   met ons te wachten en dit was wel de normale gang van zaken. Slechts een Landrover Service Centre in heel Egypte. Tja. Maar goed het was weer veel te laat om ons in de 'wasmachine' van het Egyptische verkeer te storten. Eerste beste hotel genomen. Oeps, Sheraton Cairo. Na een beetje jammeren wel een discount gekregen maar het was toch even slikken. (spijkeren Eefje!! - nee hoor, braaf op de eigen credit card). Had de lieve schat achter de receptie ons eerst een discount gegeven en toen ge-upgrade naar een executive suite. Ik begrijp er soms niets van. Eenmaal op de kamer kwam er eerst een meneer die ons bed klaar kwam maken voor de nacht en later nog een die fruit, baklava en drankjes kwam brengen. All in. En fijne lounge voor ons godenkinderen op dezelfde etage (het gepeupel moest zich beneden in de bar maar vermaken). Allemaal lekkere hapjes, frituurtjes, drankjes, hoorde er allemaal bij.

De volgende dag was het echt uit met de pret. We zijn nog een maal op de GPS Cairo ingedoken waarna we  anderhalf uur later weer werden 'uitgespuwd' aan de andere kant van de stad, op weg naar een CAMPING. Ja echt waar, het was tijd om te gaan 'Cohennen'. Een camping vlak bij de piramides.  We hadden onze portie Cairo verkeer wel  gehad en hebben voor een dag een 'mannetje' ingehuurd die ons rondgereden heeft. Eerst naar het Egyptisch historisch museum. Wij zijn dan wel cultuurbarbaren, maar de schatten van Tutankhamun en de mummies van Ramses wilden we toch echt wel zien. Zeer, zeer indrukwekkend. Zoveel prachtige voorwerpen uit een graf (Tutankhamun) . En dan te bedenken dat hij maar een hele korte periode aan de macht is geweest. Onvoorstel- baar wat er in de graven van de grote Pharao's moet hebben gelegen! (Alles= geroofd en/of omgesmolten). 's Middags de piramides in Giza (van Cheops en familie) en natuurlijk de Sfinx die 'voor de deur'  ligt.  Mooi om dat eens te zien.   Al ziet de sfinx er nogal toegetakeld uit. De buitenste laag is er bijna in z'n geheel afgesloopt door de eeuwen heen (stenen gebruikt om iets anders van de bouwen). Z'n neus schijnt in het British Museum in London te liggen, net als de steen van Rosetta trouwens (plus heel veel andere schatten uit de oudheid die eigenlijk eens terug zouden moeten naar de vindplaats (volgens mijn bescheiden mening).

Tent is open geweest en we hebben prima geslapen. Eitje gebakken, kopje koffie en zo. Back to normal. Our lazy days are over.

Stukje Nijl in Cairo

Piramide + achtergrond Cairo

Daar zijn ze

Sfinx op voorgrond

Camping Cairo

Kouwe laptop avond

 (A)  Op 24 December Cairo ontvlucht, terug te woestijn in richting Bahariya, oase zo'n 400 km verderop. Wat heerlijk om weer kilometer te vreten over eindeloze wegen waar je maar om het kwartier of minder iemand tegenkomt. Op dit soort wegen toeteren en zwaaien alle vrachtwagenchauffeurs naar ons. Voelen we ons een beetje een met de mannen van 'de vlam in de pijp'. Wat je in Egypte heel veel tegenkomt zijn check-points; ongeveer elke 100 kilometer. Dan staan er een rijtje fel geschilderde tonnen op de weg en zitten er wat verveelde mannen in de schaduw van een huisje. Het ritueel is elke keer hetzelfde:  we stoppen voor de tonnen en alle mannen die er maar aanwezig zijn komen naar de bestuurderskant. "Hello there, roepen wij altijd opgewekt. De snorren lachen en glimlachen en schrijven ons Egyptische kenteken in een schoolschriftje. "Where you from, Germany?".    "Grrrrrrr, no Holland". "Oh, Holanda good".  "How many people "? vragen terwijl ze in de auto kijken en zien dat er twee mensen inzitten. Na braaf elke keer 'two' geantwoord te hebben wordt je wel eens een beetje baldadig. Maar toen we een keer 'four' zeiden was de verwarring kompleet en wilden ze weten waar de rest van de group was.  Aangezien de kennis van het Engelse zeer beperkt = van deze mannen, duurde het even voordat ze begrepen dat we echt maar met z'n tweeën waren.    Ook met grote regenmaat ambulance posten gezien langs dit soort wegen.   De woestijngebieden tussen Bahariya en de oases van Kharga en Mut, verder naar het zuiden, zijn wonderschoon.  Tentje toch maar weer even niet opgezet in de oh zo koude woestijn. En de eerlijkheid gebied ons te zeggen dat we het voornemen om  de meegenomen boerenkool met worst als kerstmaal te nuttige, niet hebben uitgevoerd.  De Egyptische keuken is te lekker denk ik. En God zij gedankt dat we niet op een 'shoestring' hoeven te reizen en dus fijn een hapje bij de lokale Falafel-man kunnen halen. 

26-12 in Luxor aangekomen. Naast Giza de grote toeristentrekker van Egypte. Hier de belangrijkste historische tempels en graven. Na het museum in Cairo wordt ons plaatje een beetje compleet. Erg fascinerend als je eenmaal met je sandalen tussen de pilaren en obelisken staat.     Luxor zelf is een druk stadje dat prachtig gelegen is op de hoge oevers van de Nijl. Het wemelt er natuurlijk van de toeristen (heel veel Nederlanders!) die aan hun familie en Kerstverplichingen in Europa zijn ontsnapt. Maar, ik moet zeggen een geweldige bestemming om in de winter naar uit te wijken. Het weer is er zoals een echt goeie Nederlandse zomer. Wel is het (net zoals in de rest van Egypte overigens) erg traditioneel voor wat betreft de kleding gewoontes. Dames moeten toch wel helemaal bedekt zijn. Geen blote armen en benen. De heren worden ook geacht een lange broek te dragen.

Toch de verkeerde afslag genomen?

Rietsuiker

'klei-woningen'op de oever

Tempel van Karnak

Karnak

Karnak

Karnak

Karnak

Karnak

Karnak

Rammen Karnak

Visa Tours, nieuwe business gevonden, meteen opgestart.

Tussenstop convooi

Convooi

Geweldige reismakker

Met de vlam in de pijp

Lokale 'Van Gend & Loos'

Checkpoint soldaat moet even bijpraten.

Wat ie nu precies doet = niet helemaal duidelijk

Convooi

In vliegende vaart vanuit de auto genomen, let ook op het hart en de pijl!

Felluca's op De Nijl. Niet te verwarren met Falludja, daar wordt een heel ander spel gespeeld.

Een reisje langs De Nijl. Rijen dik liggen ze er.

Aswan

Aswan. Dit is geen ochtendmist maar stof.

 

(J) Luxor .Midden in de stad een oase van rust : Camping Rezeiky Camp.  website : www.rezeikycamp.com.eg . Tot onze grote verbazing staat er ook een bus (40 personen)met een aanhanger:Das Rollende Hotel vol met 40 Duitse bejaarden (> 70 !). Die slapen in de aanhanger, er zijn 1 persoon- en 2 persoonsladen. 3 hoog gestapeld. Je weet niet wat je ziet. Bijnaam : Coffin Tours.

Coffin Tour

Ingang Camp

(A) 29/12 . Prive personenauto's zie je betrekkelijk weinig in Egypte. De mensen hebben er gewoon het geld niet voor. Al wat er rijdt zijn taxi's, mini-busjes, (koetsjes in Luxor en Aswan), vrachtwagens, veel, heel veel ezeltjes die een kar trekken  en natuurlijk de vertrouwde kameel op het platteland. Hier in Luxor een kameel gezien, op een rotonde. Leek op hol geslagen: had alleen een touw om zijn nek waar een jongen aanhing die probeerde 'de rem te vinden'. Er was een heel opstootje op de rotonde. Behalve de kameel rende er een hele troep scholieren rond en het was niet geheel duidelijk wie wie achtervolgde en waarom en wie er begonnen was: de kameel of de scholieren. Wij reden ook op de rotonde en zijn minstens twee keer door de kameel ingehaald.  De politie moest eraan te pas komen om de boel te sussen.

Vanmorgen van Luxor naar Aswan gereden, in konvooi, onder politiebegeleiding. Men is er hier als de dood voor dat er weer een aanslag gepleegd wordt op toeristen, dus de de grote toeristen gebieden worden beschermd. Nu denk ik niet dat wij aan de top van het lijstje van de extremisten van Egypte staan, maar er is hier geen keuze.  Op de woestijnroute vanuit Mut naar Luxor konden we kiezen voor wel of geen politiebegeleiding. We hebben ervoor getekend dat we dat niet wilden. Verder geen enkel probleem. Hier konden we niet anders.  Bewapende politiewagen voorop, rij met touringcar bussen, onze Landrover, een Zwitsers stel met een Toyota en weer een politiewagen aan het end. Zo snel mogelijk over Allah's wegen, alles en iedereen aan de kant toeterend werden we naar Aswan gereden.  Hotelletje midden in de souk. Moskee next door. 's Ochtends om 4.30 denderde het "Allah Akbar"onze slaapkamer binnen. Dit was wel erg heftig deze keer. Verder is het toch iets waar je aan went, ook al is het 's ochtends vroeg. En soms ook erg mooi, het ligt eraan welke meneer het bandje heeft volgezongen. De hele week = het nl playback, alleen op vrijdag, de Islamitische rustdag, wordt er live gezongen.

 Aswan is nog mooier gelegen dan Luxor met diverse eilanden in de rivier.   Het is wel een wonderijk landschap, De Nijl met haar 'uiterwaarden' en direct daarnaast weer zand en rotsen . Heel Egypte is op de Nijl na echt een grote zandbak. Het lijkt hier ook alsof er smog hangt maar dat is uitsluitend stof. Even en de Lonely Planet nagekeken en er valt hier exact 0 millimeter regen per jaar! De oude Aswan dam (eind 1800 gebouwd door de Britten, ja ze hebben niet alleen meegenomen maar ook iets achtergelaten) en de nieuwe High Dam bezocht. Achter deze High Dam ligt het Nasser meer dat zich ongeveer 250km uitstrekt naar het zuiden, tot aan de grens met Sudan.  Met de ferry varen we dit meer dus af. Gisteren een Brits/Deens stel ontmoet (ook een Landy met daktent! Was al bang dat we alleen Toyota's zouden ontmoeten). Zij zijn vanuit Sudan gekomen en hebben ons aardig wat tips aan de hand gedaan: pak geld betaald voor de overtocht (wisten we al, moeten in totaal voor Cliff en onszelf  EUR400 neerleggen) twee dagen documenten regelen voordat alles in orde was. Dit met de hulp van een Sudanese jongen, Mazar, die hoogstwaarschijnlijk bij aankomst staat te wachten op andere 'Overlanders'. Alle formulieren, etc, zijn namelijk in het Arabische en ik denk dat we het deze keer niet met de GPS kunnen oplossen. Verder gaan wij met nog 600 andere lokale passagiers op de ferry zelf en De Landrover, samen met de ZwitserseToyota, op een vrachtboot erachteraan. We hebben een aparte hut gereserveerd, want twee dagen met 600 locals (hoe aardig ze ook mogen zijn) op stoelen en banken en maar twee toiletten zagen we niet echt zitten.

De eerste 500km in Sudan is piste, met een heel stuk wat men noemt 'wasbord'-weg. Dat is het ergste wat je kunt tegenkomen. Je vullingen rammelen uit je gebitje. Deze route loopt vanaf Wadi Halfa, aan de grens met Egypte, helemaal langs De Nijl naar Dongola . Men schat dat we daar wel een kleine week over zullen doen. Tot die tijd dus geen mailtjes. Mobieltje kunnen we ook over ons hoofd gooien, al is ie wel handig voor de tijd en evt. alarm te zetten. We zullen zorgen dat de sat.tel. aanstaat op dit soort dagen.

Gisteren van Aswan weer teruggegaan naar Luxor. Het leek ons gezelliger  om hier op de camping te zijn met Oud en Nieuw dan op een hotelkamertje in Aswan. Bovendien hadden we hier onze 'cultuur snuif' nog niet helemaal afgemaakt. Toen we vanmorgen het graf van Ramses VI  uitkropen belde Eelco net. Gekke momenten zijn dat, maar wel erg leuk om gebeld te worden. Gelunched in het 'Africa Restaurant', een plek waar veel archeologen een hapje komen eten. Er wordt nog steeds veel gegraven in Egypte en men blijft nog steeds vinden.

Zoals gezegd zijn de mensen in Egypte aardig maar waar je stapelgek van wordt is het 'gehassel' op straat. Je kunt geen poot verzetten zonder dat je constant wordt aangeklampt door mensen die je iets willen verkopen. En een keer nee zeggen helpt niet; ze blijven naast je lopen en doorpraten en hun prijs verlagen al heb je duidelijk gezegd dat je echt niets wilt. Dat zal ik niet missen van Egypte.

Even naar de baker.Wat is dat brood hier toch lekker

Nog meer suikerriet opweg naas CSM

Wat rijdt er zoal voor je.

Even een koe afleveren

Lean en mean, 3kg lichter!

Tempel in Edfa, waanzinnig.

Edfa

Edfa

Edfa

Achter de motoragent aan, met gillende sirene.

Onderweg Aswan>Luxor

(J) 311204 Oudejaarsavond

Oudejaarsavond in Luxor - weg van iedereen - is toch wel een beetje vreemd, maar ook toch wel heel anders......De camping had een buffet georganiseerd met heel veel en heel lekker eten. Een er was een 'coffin tour' gearriveerd met 40 studenten (helaas allemaal Duits). Dus heimat hier und her. Viel spatz ! De eigenaar wilde op de foto, de timmerman wilde op de foto, eigenlijk alle het personeel wilde op de foto met ons of met de baas (net zo'n snor als een bekend figuur in Weesp). Toen we vertelden dat we de foto's voor hen meteen gingen  afdrukken was de sensatie kompleet. De timmerman piste zowat van opwinding in zijn broek. Na 1 fles witte wijn en een halve fles Egypische brandy hebben we 12 uur niet gehaald. De Duitsers zorgen er echter wel voor dat 12  uur toch niet ongemerkt voorbij ging. We werden uit ons tentje geblazen met een knallende radio afgestemd op een lokale zender. Jengel muziek ! Elkaar en jullie allemaal een gelukkig nieuwjaar gewenst te hebben probeerden we verder te gaan slapen, wat ongeveer om half 3 wel lukte. Morgen inpakken voor wederom Aswan. Maandag 03 januari gaan we met de boot van Aswan naar Wadi Haifa (Sudan). Auto gaat op vrachtboot en wij op ferry. Duurt ca 40 uur en ca 1-2 weken voordat wij in Khartoum zijn. Dus de sateliettelefoon gaat 03 januari aan en geen uploads, sms of mailtjes tot Khartoum.

Oudejaars dinner Luxor

Luxor

baas + zoon + personeel

bar beheerder (heel belangrijk)

de grote camping baas

timmerman en baas

 

 






 
   


 


   
   
   
   
   

 
 




Copyright 2004-2005 John Ahlers & Anne van Deudekom